Als ze naar professionals kijken, zeggen veel amateursporters dat profs het makkelijk hebben, omdat hun hele dag alleen maar draait om trainen en hun lichaam voorbereiden op de inspanning.
Dat klopt, maar zelfs met de uitdagingen van het dagelijks leven kun je een topsporter zijn. Het draait allemaal om het vinden van de juiste balans en het opofferen van een paar dingen.
Borja Jelič is daar het bewijs van. Hij heeft bepaald wat voor hem echt belangrijk is en waar hij zonder kan. Dat heeft hem geholpen om zich te vestigen als een van de beste amateurwielrenners ter wereld, met vijf nationale titels en een tweede plaats op het wereldkampioenschap op zijn naam.
Borja Jelič is gewend aan de hoogste trede van het podium.
Hij geeft toe dat er vaak niet genoeg uren in een dag zitten om alles te doen wat hij wil. Tussen zijn werk en trainingen door blijft er weinig tijd over voor andere dingen.
“Wielrennen kost enorm veel tijd. Je moet trainen, maar die 2 of 3 uur op de fiets zijn nog het minste. Je moet je vooraf voorbereiden en na de training alles weer op orde brengen. Je bent moe en je moet rusten,” zegt Borja. Hij benadrukt dat je, in tegenstelling tot de profs, alles zelf moet doen.
“Laatst reed ik tijdens een wedstrijd nog lek nadat ik over wat glas was gereden. Ik ben degene die een nieuwe band moet gaan kopen en hem vervolgens moet vervangen. Je staat er bij alles alleen voor.”
“Als je dat leuk vindt en de vaardigheden en kennis hebt om het meeste zelf te doen, is dat prima,” voegt Borja eraan toe. Hij wijst erop dat het goed is om te leren zoveel mogelijk zelf te repareren. Anders staat je fiets lange tijd bij de fietsenmaker, wat je trainingen in de weg zit en bovendien geld kost.
Een flexibele baan is de sleutel
Voor de meeste mensen zijn werk en gezin naast het trainen twee van de grootste tijdvreters. Het is moeilijk om alle drie in balans te houden zonder dat minstens één ervan eronder lijdt.
Tot laat in de middag op kantoor zitten, gaat ten koste van de tijd die je op de fiets kunt doorbrengen. Al je trainingen laat op de dag uitvoeren is moeilijk, zo niet onmogelijk, vooral in de winter.
De oplossing is een baan waarbij je niet fysiek op kantoor aanwezig hoeft te zijn.
Borja heeft het geluk dat hij een flexibele baan heeft waarbij hij grotendeels op afstand werkt. Daardoor kan hij 's ochtends tussen vergaderingen door of tijdens de lunchpauze trainen.
“Gelukkig heb ik een baan die me veel flexibiliteit biedt. Ik weet dat dat een luxe is. Ik zit niet urenlang op kantoor. Ik werk voornamelijk vanuit huis omdat ik voor buitenlandse bedrijven werk. Ik doe alles op afstand,” vertelt hij. Hij legt uit dat hij meestal gaat trainen wanneer de anderen gaan lunchen.
Hij traint vaak tijdens pauzes in zijn werkdag of neemt vanaf de fiets deel aan vergaderingen.
“Ik geef leiding aan het ontwikkelingsteam. Daardoor kan ik zelfs tijdens werktijd op de fiets zitten. Als ik zie dat ik twee uur vrij heb of wanneer anderen uit eten gaan, stap ik vaak op de fiets en vertrek ik. Zij zijn ongeveer een uur aan het eten en ik blijf wat langer weg om mijn training af te werken.”
Als je ooit een wielrenner met een koptelefoon ziet praten terwijl hij gels eet en zich een klim op worstelt, is de kans groot dat het Borja is. Hij heeft regelmatig vergaderingen tijdens zijn trainingen, vooral vergaderingen waaraan hij niet actief hoeft deel te nemen.
“Het is vaak genoeg gebeurd dat ik in mijn wielershirt of zelfs op de fiets aan een vergadering deelnam. Ik doe mijn koptelefoon op, zet de camera uit en ben erbij. Er zijn veel vergaderingen waarbij je alleen maar hoeft te luisteren. Ik ben bijvoorbeeld aan het klimmen terwijl ik luister en als iemand me een vraag stelt, kom ik even op adem, geef ik antwoord en ga ik verder.”
"Ik heb geluk dat ik op deze manier kan werken. Als je een fulltimebaan hebt waarbij je de hele dag op kantoor zit, is het ontzettend moeilijk. Vooral als je ook een gezin hebt."
Niet iedereen heeft dezelfde flexibiliteit als Borja. Daarom moet iedereen die topprestaties wil leveren zelf uitzoeken waar er in de dagelijkse planning ruimte is die met trainingen kan worden ingevuld.
Een sociaal leven bestaat bijna niet meer
Je sociale leven is een ander belangrijk onderdeel van de puzzel dat eronder lijdt als je volledig voor je trainingen gaat. Late avonden en uren met vrienden maken plaats voor uren op de fiets.
“Je sociale leven is het eerste wat je schrapt, of in ieder geval hetgeen dat er het meest onder lijdt,” legt Borja uit. Hij brengt de meeste middagen door met trainen of herstellen van zijn trainingen in de ochtend.
Het grootste deel van zijn sociale contacten vindt plaats op de fiets of na de training.
Het is natuurlijk niet zo dat elke vrije minuut aan trainen wordt besteed. Er is zeker wat vrije tijd, maar het is lastig om die aan sociale activiteiten te besteden, omdat daar ook een bepaalde hoeveelheid energie voor nodig is.
“Zelfs als je tijd hebt en iets zou kunnen gaan drinken, ben je zo moe dat je het overslaat en in plaats daarvan naar bed gaat,” legt hij uit.
Amateurwielrennen op hoog niveau vereist volledige toewijding en veel opofferingen. Het is moeilijk om een topsporter te zijn die urenlang werkt en tegelijkertijd ook een zeer actief sociaal leven heeft.
Je moet bepalen welke aspecten van je leven voor jou het belangrijkst zijn en welke je kunt opgeven. Elke overwinning vraagt om opofferingen.
Ontdek waar jij gelukkig van wordt
Wanneer we het hebben over iets opgeven, denken we vaak dat we daardoor minder gelukkig zullen zijn. Dat is niet zo. Het gaat erom dat je je tijd besteedt aan wat je echt leuk vindt.
Het belangrijkste is dat je ontdekt waar jij gelukkig van wordt en wat je helpt om balans in je leven te behouden.
Borja ontdekte dat het leven op de fiets, de ontelbare kilometers en de moeilijke momenten waarop hij moet afzien hem gelukkig maken. Hij vindt het niet erg dat hij minder vaak iets gaat drinken. Hij brengt zijn tijd met vrienden liever op de fiets door.
Zelfs als zijn wedstrijddagen voorbij zijn, zal hij blijven fietsen. Het maakt hem gelukkig en zal hem gelukkig blijven maken. Misschien zal hij minder vaak fietsen en komt er meer tijd voor een sociaal leven, maar de fiets zal altijd een belangrijke rol blijven spelen.
“Ik zal mijn hele leven blijven fietsen. Waarschijnlijk zal ik geen wedstrijden meer rijden, maar ik zal altijd blijven fietsen omdat ik het echt heel leuk vind.”
“Los van het wedstrijdrijden zorgt de fiets voor mij voor balans met mijn werk. Daar zit je altijd achter een computer, aan een bureau, en zit je de hele dag binnen. De fiets is precies het tegenovergestelde. Daarom gaan die twee zo goed samen,” voegt hij er met een brede glimlach aan toe.
Conclusie
Ergens echt goed in worden vereist veel toewijding en opoffering. Dat is niet anders in de amateursport, waar de verplichtingen van het dagelijks leven zelfs nog meer opofferingen kunnen vragen.
Werk neemt een groot deel van onze dag in beslag. Daarom is het ideaal als je flexibele werktijden hebt en je werkuren kunt aanpassen. Zo ontstaan er mogelijkheden om te trainen op momenten waarop de meeste mensen op kantoor zitten.
Zonder opofferingen is er geen succes. Je sociale leven is een van de aspecten die daar het meest onder lijden. Het is niet essentieel om te overleven en sociale contacten kunnen ook op een andere manier plaatsvinden, bijvoorbeeld tijdens het trainen.
Uiteindelijk gaat het er alleen om waar jij gelukkig van wordt. Sommige mensen willen hun avonden met vrienden en familie behouden en zullen daardoor minder tijd aan trainen besteden. Anderen vinden het geen probleem om uren aan sociale activiteiten uit hun agenda te schrappen en halen hun voldoening uit de overwinningen die voortkomen uit de tijd en moeite die ze in hun trainingen steken.
